Słowo daję, że w żaden sposób
nie planowałem zajmować się tu dłużej owym, ciągnącym się od dobrych już kilku
tygodni, szaleństwem, jakie nam zgotowała tak zwana „zjednoczona opozycja”,
wygląda jednak na to, że ponieważ za nami i przed nami parę naprawdę ciekawych
wydarzeń, i nawet posłanka Nowoczesnej Scheuring-Wielgus ogłosiła, że Ryszard
Petru to „twardy facet” i on nam na 11 stycznia szykuje prawdziwą
niespodziankę, nie mam tu sensownego pola manewru i muszę zabrać głos. Otóż, jak
już tu wcześniej wspomniałem, sytuacja aktualnie jest taka, że Platforma z
Nowoczesną okupują Sejm i przed sobą mają już tylko dwie drogi: albo pójdą po
rozum do głowy i uznając, że każdy kolejny dzień ich tylko publicznie coraz
bardziej kompromituje, ogłoszą, że dla dobra Polski oni postanowili tę salę zwolnić,
albo się uprą i będą siedzieć tam tak długo, aż na wspomnienie o nich Polacy
już tylko będą rzygać i wtedy minister Błaszczak będzie mógł bez większego
ryzyka wysłać na nich policję, która ich stamtąd wyniesie. Oba rozwiązania są w
sposób oczywisty złe i w tym momencie pojawia się coś, co pojawić się musi, a
więc wybór – z ich punktu widzenia – zła
mniejszego, a mianowicie pozostania na miejscu. Dlaczego? A to z tej prostej
przyczyny, że jeśli oni przerwą ten protest, już jest po nich, natomiast jeśli
go będą kontynuować do samego końca, czyli do policyjnej interwencji, zawsze
mogą liczyć na jakiś cud, który oczywiście nigdy nie nastąpi, ale przynajmniej
przedłuży to ich święto. Dla Polski to będzie oczywiście pewien kłopot, bo te
wszystkie panie plus jednego Murzyna, jak już wspomnieliśmy, trzeba będzie
stamtąd wynosić przy pomocy policji, one będą histeryzować, nie daj Boże któraś
z nich zejdzie na zawał serca, świat ogłosi, że oto Polska osiągnęła poziom
Korei Północnej, no i trzeba będzie kolejnych miesięcy, żeby to wszystko
spokojnie odkręcić. No ale, jak mówię, wyjścia z tej sytuacji nie widać.
Ktoś powie, że to nieprawda.
Wystarczyłoby, żeby Prawo i Sprawiedliwość, jako ten silniejszy i bardziej
rozsądny, najpierw przywróciło posłowi Szczerbie możliwość udziału w
posiedzeniu Sejmu, następnie zgodziło się na powtórzenie głosowania budżetu, a
potem, mając tę swoją przewagę, budżet przegłosowało i w ten sposób ów kryzys
się zakończy. Otóż moim zdaniem, takie rozwiązanie jest absolutnie najgorsze z
tego względu, że propagandowo PiS-owi wyłącznie zaszkodzi, a w praktyce
wyłącznie doprowadzi do eskalacji konfliktu. W jaki sposób? W taki mianowicie,
że w momencie gdy rozpocznie się owo trzecie czytanie, a następnie głosowanie
poprawek opozycji, natychmiast na mównicę wejdzie poseł Szczerba i ze swoim
słynnym wesołym błyskiem w oku powie: „Ja
mam pytanie do pana prezesa Kaczyńskiego. Czy przed rozpoczęciem dzisiejszego
posiedzenia on się konsultował ze swoim kotem, czy może pojechał specjalnie na
Wawel, by nawiązać kontakt ze swoim zmarłym bratem?” W tym momencie
marszałek Kuchciński, po raz pewnie dwunasty w tej kadencji Sejmu, udzieli
posłowi Szczerbie napomnienia, na co, przy akompaniamencie rechotu posłów
opozycji, poseł Szczerba, powie: „Widzę,
że pan marszałek też lubi koty, co świadczy tylko o tym…”, w efekcie czego
Kuchciński wyłączy Szczerbie mikrofon. Szczerba oczywiście odmówi opuszczenia
mównicy, do niego dołączy posłanka Mucha i zaintonuje piosenkę zespołu
„Perfect” „Nie bój się tego Jaruzelskiego”, a kiedy Kuchciński wykluczy oboje z
obrad, cała ta banda ponownie wedrze się na mównicę i ogłosi, że tam będzie siedzieć tak długo, jak w Polsce nie będzie demokracji.
Bo nie oszukujmy się. Celem
tego zamieszania nie jest troska o demokrację, choćby i rozumianą w najbardziej
perwersyjny sposób, lecz doprowadzenie do awantury, której Prawo i
Sprawiedliwość nie wytrzyma i zrobi błąd, przez który straci dotychczasowe
poparcie i będzie można zaryzykować nowe wybory. Mam oczywiście nadzieję, że
Jarosław Kaczyński jest na taki rozwój zdarzeń przygotowany i potrafi się w nim
odnaleźć. No ale przede wszystkim bardzo liczę na to, że on też nie potraktuje
poważnie głosów tych, którzy mu tłumaczą, że „przecież macie wystarczającą przewagę,
by przegłosować wszystko” i w tym wypadku pod żadnym pozorem nie ustąpi. Oni są
dziś bowiem już tak słabi, że naprawdę niewiele trzeba, żeby się rozpierzchli
jak pamiętne czerwone pająki Lecha Wałęsy. Każde ustępstwo matomiast to dla
nich dodatkowy zastrzyk energii. A nam zależy, by oni nadal zdychali w pokoju,
co aktualnie zresztą z prawdziwą satysfakcją obserwujemy.
Przypominam, że
moje książki są do kupienia w księgarni pod adresem www.coryllus.pl. Polecam na każdy dzień, deszcz czy śnieg.