Pokazywanie postów oznaczonych etykietą lekarstwa. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą lekarstwa. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 9 stycznia 2022

Ibuprom, czyli Mars napada

Zainspirowany przewalającą się przez internet, a w konsekwencji też i  przez nasze domy, dyskusją na temat niebiezpieczeństw związanych z przyjmowaniem szczepionek przeciwko COVID-19, postanowiłem przeprowadzić odpowiedniąkwerendę, gdy chodzi o inne lekarstwa, często takie, które stosujemy znacznie częściej od szczepionek, a które, jak widać z poniższych oinformacji, potrafią człowieka niekiedy nawet zabić. Zachęcam do refleksji. Oto popularny Ibuprom:

 

 

Kiedy nie stosować tego leku

Mimo dużej dostępności i szerokiego zastosowania, lek ten nie może być stosowany u wszystkich pacjentów. W ulotce zaznaczono, że przeciwwskazania do stosowania tabletek Ibuprom stanowią poniższe czynniki:

  • nadwrażliwość lub alergia na jakikolwiek składnik preparatu;
  • nadwrażliwość na inne leki z grupy NLPZ;
  • występowanie w przeszłości reakcji alergicznej po podaniu kwasu acetylosalicylowego lub innych NLPZ – objawy mogły obejmować katar, pokrzywkę, atak astmy oskrzelowej lub obrzęk naczynioruchowy;
  • ciąża w III trymestrze;
  • ciężka niewydolność serca – klasa IV wg klasyfikacji NYHA;
  • skaza krwotoczna;
  • ciężka niewydolność wątroby lub nerek;
  • czynne lub nawracające: choroba wrzodowa żołądka, choroba wrzodowa dwunastnicy, krwawienie lub perforacje z układu pokarmowego;
  • występowanie w przeszłości krwawienia lub perforacji z układu pokarmowego na skutek przyjmowania NLPZ;
  • równoczesne przyjmowanie innych NLPZ, także inhibitorów COX-2 – wzrasta wówczas ryzyko pojawienia się skutków ubocznych.

 

[...]

 

Skutki uboczne Ibuprom 200 mg pojawiają się rzadko, jeśli lek jest stosowany doraźnie. Aby ograniczyć ryzyko ich wystąpienia oraz intensywność zaleca się, by pacjent przyjmował lek jak najkrócej i w możliwie najmniejszej dawce. Podwyższone ryzyko działań niepożądanych ibuprofenu dotyczy osób w podeszłym wieku.

Jeśli dojdzie do krwawienia z przewodu pokarmowego lub powstania wrzodów, konieczne jest natychmiastowe przerwanie stosowania leku. Osoby cierpiące na choroby przewodu pokarmowego muszą zwrócić uwagę na występowanie jakichkolwiek nietypowych dolegliwości ze strony układu pokarmowego. Wszelkie objawy powinny zostać skonsultowane z lekarzem. Perforacje i owrzodzenia mogą jednak wystąpić także u pacjentów, którzy wcześniej nie mieli dolegliwości ostrzegawczych. Ryzyko powikłań tego typu jest podwyższone szczególnie na początku leczenia oraz u osób starszych.

Należy niezwłocznie odstawić ibuprom również, jeśli pojawią się objawy reakcji alergicznych takie jak:

  • uszkodzenia błony śluzowej,
  • wysypka skórna,
  • inne objawy nadwrażliwości.

Bardzo rzadko, przeważnie w pierwszym miesiącu terapii NLPZ zgłaszano bowiem ciężkie reakcje skórne, a wśród nich złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.

Poza wyżej wymienionymi dolegliwościami pacjenci często zgłaszali następujące objawy: bóle głowy, bóle brzucha, niestrawność, nudności, świąd, pokrzywkę.

Rzadko pojawiały się: wymioty, zaparcia, wzdęcia, biegunka, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawroty głowy, pobudzenie, bezsenność, drażliwość i uczucie zmęczenia, zaburzenia nerek i dróg moczowych powodujące obrzęki.

Bardzo rzadko odnotowano: ciężkie reakcje nadwrażliwości obejmujące duszności, skurcz oskrzeli, nasilenie astmy, obrzęk twarzy, krtani i języka, hipotensję, wstrząs, tachykardię; toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka; rumień wielopostaciowy; zespół Stevensa-Johnsona; wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej; krwawe wymioty; smoliste stolce; nasilenie zapalenia okrężnicy i choroby Leśniowskiego-Crohna; chorobę wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy; krwawienie i/lub perforacje przewodu pokarmowego, czasem ze skutkiem śmiertelnym (przeważnie u pacjentów w podeszłym wieku); spadek ilości wydalanego moczu; wzrost stężenia sodu we krwi; obrzęki; ostrą niewydolność nerek; martwicę brodawek nerkowych; zaburzenia czynności wątroby (zwłaszcza gdy lek był stosowany długotrwale); nieprawidłowe wyniki morfologii krwi - niedokrwistość, leukopenię, trombocytopenię, pancytopenię, agranulocytozę – ich możliwe symptomy to: objawy grypopodobne,  ból gardła, gorączka, powierzchowne owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej, zmęczenie, skaza krwotoczna.

Ponadto zgłaszano pojedyncze przypadki reakcji psychotycznych, depresji, jałowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych i szumów usznych.

U niewielkiej liczby osób (pojedyncze przypadki) cierpiących na choroby autoimmunologiczne, jak mieszana choroba tkanki łącznej i toczeń rumieniowaty układowy zauważono, że ibuprofen powodował objawy aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, np.: bóle głowy, sztywność karku, nudności, wymioty, gorączkę, dezorientację.
Podczas stosowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych zgłaszane były objawy zwiększające ryzyko zawału mięśnia sercowego lub udaru - nadciśnienie, obrzęki i niewydolność serca. Tabletki Ibuprom 200 mg w niewielkim stopniu również niosą takie zagrożenie, zwłaszcza jeśli lek jest stosowany w wysokich dawkach.

Prawdopodobieństwo wystąpienia zaburzeń czynności nerek jest wyższe, jeśli preparat jest podawany pacjentom niepełnoletnim w stanie odwodnienia.

[...]

 

Szczególna ostrożność podczas przyjmowania Ibuprom jest zalecana u pacjentów, którzy cierpią na poniższe stany lub choroby:

  • występowanie reakcji alergicznych po zastosowaniu kwasu acetylosalicylowego,
  • objawy innych reakcji alergicznych w przeszłości,
  • astma oskrzelowa,
  • nadciśnienie tętnicze krwi i/lub zaburzenia czynności serca,
  • zaburzenia krzepnięcia krwi,
  • nieprawidłowości w funkcjonowaniu nerek,
  • nieprawidłowości w funkcjonowaniu wątroby,
  • toczeń rumieniowaty układowy lub mieszana choroba tkanki łącznej,
  • choroby układu pokarmowego,
  • przewlekłe choroby jelit o charakterze zapalnym, jak choroba Leśniowskiego-Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego,
  • przyjmowanie równocześnie innych leków, zwłaszcza przeciwzakrzepowych, nasercowych, moczopędnych oraz kortykosteroidów.

Nie powinno się stosować Ibuprom 200 mg u dzieci poniżej 6 roku życia.

Należy przestrzegać zalecanych dawek leku oraz czasu stosowania. Jeśli po 3 dniach przyjmowania leku dolegliwości chorobowe nie ustępują lub wręcz nasilają się, a także gdy pojawią się jakiekolwiek inne objawy, zaleca się konsultację z lekarzem.

Pacjentki, które mają problem z zajściem w ciąże lub miały takie problemy w przeszłości, powinny zasięgnąć opinii lekarza przed zastosowaniem ibuprofenu. Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) mogą wpływać niekorzystnie na kobiecą płodność. Takie działanie ma jednak charakter przejściowy i mija po zaprzestaniu stosowania leku.

W składzie tabletek znajdują się cukry. W razie problemów z nietolerancją niektórych cukrów przed zażyciem preparatu należy skonsultować to z lekarzem.

Jak dotąd nie są dostępne dane pozwalające odpowiedzieć, czy stosowany zgodnie z zaleceniami Ibuprom wpływa na prowadzenie pojazdów oraz obsługę urządzeń mechanicznych będących w ruchu.

 

      Na koniec chciałbym już tylko zauważyć, że, to że  „jak dotąd nie są dostępne dane”, na mój jak najbardziej chłopski rozum, nie oznacza, że problemu nie ma. A ja ze swojej strony, od dziś, ile razy poczuję ból głowy, kości, czy mięśni, wsiądę w pociąg, udam się do Przemyśła i zapytam dr. Bodnara, czy ma coś bezpiecznego – no i skutecznego – co mógłby mi polecić na ból głowy.

 

 


 


piątek, 16 czerwca 2017

Ziko i Koko, czyli o życiu na haczyku

             Kto miał okazję czytać książkę z listami od Zyty, zapewne pamięta, że pewna ich część dotyczyła poruszanych na tym blogu wcześniej kwestii związanych z tak zwanym „przemysłem farmaceutycznym” i że przesłanie owej wymiany świadczyło jednoznacznie i bezwzględnie przeciwko owemu przekrętowi. Powiedziałbym nawet, że Pani Profesor w tym temacie utrzymywała się na pozycji znacznie bardziej radykalnej niż ja, a która, co należy podkreslić, zawsze była wysoce krytyczna.
     Każdy kto zna treść książki „O samotnej wyspie, zapomnianej łodzi i oceanie bez kresu”, czy choćby miał wcześniej okazję czytać ten blog, ten wie, że od wielu już lat, ze względu i na wiek, ale też na różne życiowe zaniedbania, zmuszony jestem dożywać swoich dni, zażywając szereg tabletek, które w ten czy inny sposób podtrzymują mnie przy życiu.  Czy to mi przeszkadza? Nie. W końcu nie do takich rzeczy musimy się stale przyzwyczajać. Stało się jednak ostatnio tak, że mój lekarz, z czystej dbałości o zdrowie swojego pacjenta, zapisał mi kolejny lek, który mam brać codziennie rano, a który nosi dość zabawną nazwą Amlozek. Biorę więc ów Amlozek od kilku miesięcy, a ponieważ od pewnego czasu zaobserwowałem, że niebezpiecznie zaczęły mi puchnąć kostki, pomyślałem sobie, że nie byłoby źle sprawdzić, czy przypadkiem owo puchnięcie kostek nie jest jednym z tak zwanych „niepożądanych działań” stosowania owego leku. Sprawdziłem i proszę sobie wyobrazić, że w obliczu listy, która się przed nami otwiera, owe kostki stają się nagle równie trywialne jak na przykład chroniczne ziewanie. A więc po kolei:
- obrzęk powiek, twarzy, lub warg
- obrzęk języka oraz gardła powodujący znaczne trudności w oddychaniu
- zawał serca (tu producent, trzeba przyznać, stanowczo zaleca wizytę u lekarza)
- zapalenie trzustki
- lęk, depresja, bezsenność
- drżenie, zaburzenia smaku,omdlenie, osłabienie
- zaburzenia widzenia, podwójne widzenie
- wymioty
- utrata włosów
- zaburzenia oddawania moczu
- powiększenie piersi u mężczyzn
      A jeśli ktoś spyta, co o z tymi spuchniętymi kostkami, już odpowiadam: też są, jak najbardziej, wśród wielu innych, niewymienionych tu zdarzeń. Kostki mi spuchły z powodu dbałości o ciśnienie. A więc to już wiemy na sto procent: zażywamy lek pod nazwą Amlozek i musimy być przygotowani na to, że spuchną nam kostki. W tej sytuacji jednak, módlmy się zatem już tylko o to, byśmy z dbałości o nasze serce nie dostali przy okazji owego serca zawału, ani choćby głupiego zapalenia trzustki, bo jak wiemy, z trzustką nie ma żartów jeszcze bardziej, niż z sercem.
      Ponieważ, jak się domyślam, zrobiła nam się tu atmosfera lekko zabawowa, chciałbym ją nieco zepsuć. Rzecz bowiem w tym, że zostaliśmy złapani w sieć i nie wydaje mi się, byśmy dali radę się z niej wyplątać, a to w żaden sposób nie jest powód do śmiechu. Cierpimy na nadciśnienie, idziemy do lekarza, lekarz przepisuje nam lekarstwo o nazwie Amlozek, my je zaczynamy grzecznie zażywać i nagle się okazuje, że umieramy na zawał serca, lub raka trzustki, ewentualnie przeżywamy, tyle że z nieco powiększonymi piersiami. Bo taki mamy klimat.
     Jestem pewien, że czytelnicy tego bloga mają swój rozum i nie potrzebują ani jednego słowa więcej, ja jednak nie mogę się powstrzymać przed odpowiednim zamknięciem tematu. Proszę się zastanowić, co byśmy powiedzieli, gdybyśmy zaszli nie do sieci aptek „Ziko”, by kupić lek na nadciśnienie, ale do sklepu sieci „Media Markt” w celu zakupienia telewizora, i podczas zakupu otrzymalibyśmy informację, że wybrany przez nas telewizor jest wprawdzie naprawdę bardzo dobry, tyle że może się zdarzyć, że podczas oglądania programu „Jaka to melodia” on wybuchnie i nas zabije, albo wcześniej jeszcze spowoduje u nas raka trzustki. Chyba byśmy się zadumali na figlami, jakie nam płata Nowy Wspaniały Świat, czyż nie? Ciekawe, prawda?


Gdyby ktoś był zainteresowany, moje książki są do kupienia w ksiegarni na stronie www.basnjakniedzwiedz.pl. Szczerze zachęcam. 

piątek, 30 grudnia 2011

Pfizer vs. ZUS - remis ze wskazaniem

Pewnie i ze względu na wiek, ale też przez mało zdrowy tryb życia, korzystam z usług przemysłu farmaceutycznego również poza zwykłą kolejnością, wynikającą z tego, że, jak wiemy, każdy człowiek od czasu do czasu musi się pochorować. W moim wypadku owo korzystanie sprowadza się do regularnego kupowania czterech lekarstw, przy czym każde z nich ma za zadanie podtrzymywać moje funkcje życiowe na poziomie układu krążenia. Konkretnie chodzi o lekarstwa o nazwach Bisocard i Prestarium na nadciśnienie, Acard, jak mi się zdaje, przeciwko ewentualnym zakrzepom, i Sortis na obniżenie cholesterolu. Acard jest tani jak barszcz – jakieś 5 zł. za 60 tabletek – sprzedaje się go bez recepty i, gdyby tylko komuś zależało na tym, byśmy my Polacy nie padali zbyt często na zawał, chyba możnaby go nawet reklamować w telewizji, tak jak się reklamuje Rutinoscorbin. 30 tabletek Biscocardu kosztuje jakieś 12 czy 13 złotych, co akurat w moim wypadku składa się na około 30 zł. miesięcznie. Nienajlepiej jest też z Prestarium, bo tu już za 30 tabletek trzeba zapłacić co najmniej 25 złotych. Ponieważ tu jednak mam brać tylko jedną tabletkę dziennie, można to jakoś przeżyć. Niestety, jak widać, wszystko zliczone do kupy daje nam już nieco więcej, a mianowicie jakieś 60 miesięcznie.
I teraz pojawia się ten Sortis. Mówią mi zaufani specjaliści, że Sortis to naprawdę dobra rzecz. Nie jakieś gówno, które biednym, naiwnym durniom, najwidoczniej wyłącznie po to, by kiedy ich wreszcie szlag trafi, nie wiedzieli do końca, co ich dopadło, wrzuca pewien oazowicz z TVN-u nazwiskiem Zubilewicz, ale naprawdę porządny pfizerowski produkt pierwszej klasy. No i ten Sortis już niestety kosztuje. Kiedy zacząłem go brać, 30 20-gramowych tabletek kosztowało ponad stówę, później wszystko trochę staniało, natomiast okazało się, że jeśli będę kupował tabletki 40 gramowe i przegryzał je na pół, to mogę nawet płacić jakieś 70 zł. Z biegiem czasu te 70 zł. w niektórych aptekach zeszło do 50 i tak już zostało, co utrzymało moje miesięczne wydatki na lekarstwa na poziomie poniżej stu złotych.
I proszę sobie wyobrazić, że parę dni temu zaszedłem do apteki, żeby się zaopatrzyć w swoją kolekcję tabletek, i pani aptekarka zapytała mnie, ile ja tego Sortisu mam przepisane brać dziennie. Powiedziałem jej, że jedną 20 gramową tabletkę pod wieczór, ale ponieważ czterdziestki wychodzą taniej, od lat już kupuję czterdziestki i je sobie przegryzam na pół. I na to, ta miła pani zaproponowała, żebym nie przegryzał, tylko jednak kupował dwudziestki, bo wtedy wyjdzie mnie to pięciokrotnie taniej. W jaki sposób? A w taki oto, że od dłuższego już czasu jedno opakowanie dwudziestek kosztuje pięć złotych, a to spowoduje, że za dwumiesięczna kurację będę płacił nie 50 zł. ale 10.
Ja zdaję sobie sprawę, że wśród czytelników tego bloga jest dużo młodych i zdrowych, ale może też i starych, jednak równie zdrowych, osób, dla których temat lekarstw jest na tyle egzotyczny, że zwyczajnie nieinteresujący. Niewykluczone, że mniej jeszcze interesujący, niż czytanie fragmentów z „Vivy”, co może sprawić, że wszystko co napisałem powyżej, nie pozwoliło się im na tyle skoncentrować, by w ogóle zrozumieli, o co mi chodzi. Zapewniam jednak, że zmierzam do czegoś naprawdę poważnego, a w związku z tym proponuję, by się jednak skupić. Otóż chodzi o to, że firma farmaceutyczna Pfizer produkuje lek na zmniejszenie poziomu cholesterolu i sprzedaje go po 5 zł. – jak się domyślam, nie na zasadzie działalności dobroczynnej, ale tak by odpowiednio zarobić – tyle że w momencie gdy ma do czynienia z osobami bardziej, że tak powiem „cholesterolowo”, zaawansowanymi, każe im płacić już nie 10 zł, ani też 20 zł, ani nawet 30, lecz równe 50 z jakimiś groszami.
I nie ma też mowy, by kierunek tych kalkulacji był tu odwrotny. Że 1200 gramów Sortisu kosztuje 50 zł, natomiast z jakiegoś szczególnego powodu wyprodukowanie 600 jego gramów robi się nagle tak tanie, że można je sprzedawać po 5 zł. Nie wierzę też, by ni stąd ni z owąd, producenci tego leku doszli do wniosku, że te dwudziestki tak słabo idą, że trzeba obniżyć ich cenę aż tak drastycznie, żeby je jednak móc sprzedawać. Dla mnie sprawa jest prosta. Pfizer kalkuluje w sposób następujący: Wszyscy ci, których choroba wieńcowa nie złapała jeszcze za gardło na tyle, by się musieli fatygować do lekarza, skorzystają z życzliwych porad tego świętego człowieka z TVN-u, i dopiero po kilku latach tej kuracji, kiedy nagle dostaną pierwszego zawału i nie będą mieli już wyjścia, dostaną receptę na 60 czterdziestek miesięcznie i dopiero wtedy dadzą ludziom zarobić. Jak mówię – sprawa jest dramatycznie prosta. Wyprodukowanie tego Sortisu kosztuje grosze, natomiast na poziomie wstępnym Pfizer kooperuje z producentami jakiegoś ersatzu, którzy mu napędzają klientów na czterdziestki, a on im za to pozwala funkcjonować na rynku, i dopiero wtedy, gdy sprawa się robi poważna, informuje swoich klientów, że ponieważ sytuacja jest poważna, poważna też musi być cena. Oczywiście może być też inaczej, a ja nie wiem jak, natomiast w zyciu nie uwierzę, że Pfizer handluje swoim towarem poniżej ceny.
Wychodziłem z apteki uzbrojony w tę swoją nową wiedzę i od razu przy wejściu zostałem zaczepiony przez jakieś dziecko z Radia Katowice z mikrofonem w dłoni, które chciało wiedzieć, czy znam sprawę kontrowersji w sprawie mającego obowiązywać od nowego roku systemu refundacji leków, i że skoro znam, to co na ten temat mógłbym do mikrofonu powiedzieć. Opowiedziałem więc historię z Sortisem i w nawiązaniu do tego zaproponowałem, by się tą całą awanturą z refundacjami za bardzo nie przejmować, ponieważ przede wszystkim nic na ten temat tak naprawdę nie wiemy, a poza tym owe refundacje – bez względu na to, jaka myśl za nimi stoi – to zaledwie drobny ułamek tego całego przekrętu, jaki połączone siły legislatorów, farmaceutów i właścicieli aptek na nas przeprowadzają. Że ja nie jestem w stanie ocenić decyzji ministra Arłukowicza, ponieważ nie mam najmniejszego pojęcia, czym on się zajmował od momentu jak wlazł do swojego nowego gabinetu, z kim się przez ten czas spotykał, co z kim ustalał i za ile. I że wreszcie, cokolwiek tu wspólnie wymyślimy, nasza sytuacja, jak idzie podtrzymywanie przy zyciu, pozostanie dokładnie taka sama. Ci co już mają umrzeć – umrą, a ci, z których jeszcze da się coś wyciągnąć – jeszcze trochę pożyją. A jeśli przemysł farmaceutyczny któregoś dnia stwierdzi, że liczba ich klientów zaczyna raptownie spadać, to albo coś zrobi, żeby ludzie zaczęli trochę więcej chorować, albo żeby przestali w takim tempie umierać. A jeśli, nie daj Boże, okaże się, że sprawa zrobiła się tak skomplikowana, że samą dystrybucją lekarstw wszystkiego załatwić się nie da, zawsze będzie można wysupłać trochę gotówki na opłacenie tak zwanych „podmiotów zewnętrznych”, choćby ZUS-u, który z kolei, jak wiemy, ma jeden jedyny interes – by maksymalną długość życia każdego obywatela skrócić do 60 lat. A tu już pole do działania jest wręcz nieskończone.
Oczywiście mówiłem do tego mikrofonu to wszystko, ani przez moment nie mając nadziei, że moje słowa gdziekolwiek dotrą, no ale gadałem, bo wierzę, że słowo staje się ciałem nawet na tak marnym poziomie jak ten. I w rzeczy samej, to biedne dziecko w końcu mi podziękowało i pożyczyło zdrowia, a ja sobie pomyślałem, że gdybym jechał tramwajem, to by mi pewnie nawet ustąpiło miejsca, co mi się niestety coraz częściej zdarza.
Ale tak to już jest z nami starymi dziadami. Jedyne co tu jest pocieszające, to to, że jeszcze od czasu do czasu potrafimy się odwinąć, i trafić jednego z drugim bydlaka dokładnie między oczy. Dla dobra wspólnego.

Już niedługo, bo w przyszłym tygodniu, książka o liściu będzie do kupienia w Katowicach w księgarni „Wolne Słowo” na ul. 3-maja na przeciwko VIII LO. Szczerze zachęcam, no a jak ktoś ma zbyt daleko, to wciąż pozostaje sklep Coryllusa. Blisko. O jedno kliknięcie w tę piękną okładkę po prawej u góry. Niezmiennie też proszę o finansowe wspieranie tego bloga. Dziękuję.

Wobec Zamętu

  Nasz e ciało składa się z około 30 bilionów komóre k, k tóre współżyją z 38 bilion ami bakterii . Każda komórka ma własne życie i swoje ...