Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Jerzy Buzek. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Jerzy Buzek. Pokaż wszystkie posty

sobota, 23 lutego 2019

Co wyssał Jerzy Buzek z mlekiem matki?


Dziś, jak sądzę mamy całkiem dobry moment, by zajrzeć do „Warszawskiej Gazety”, gdzie wśród wielu innych ciekawych rzeczy zanjduje sie również mój cotygodnioqwy felieton. Tym razem o premierze Buzku. Również.     


       W związku ze zbliżającymi się izraelskimi wyborami i poprzedzającą je kampanią, zarówno sami Żydzi, jak i ich sojusznicy tu i tam, najwyraźniej nie mają żadnych za(c)hamowań, by walić w Polskę, jak w kaczy kuper, w dodatku robiąc to w najskuteczniejszy ze swojego punktu widzenia sposób, czyli oskarżając nas o współodpowiedzialność za Holocaust. Przy okazji zorganizowanej w Warszawie międzynarodowej konferencji na temat zagrożeń ze strony islamu, głos zabrało trzech ważnych przedstawicieli Diaspory. Najpierw amerykańska dziennikarka, żona byłego szefa Rezerwy Federalnej Alana Greenspana, Andrea Mitchell, poinformowała widzów telewizyjnej stacji NBC, że Powstanie w Getcie skierowane było przeciwko „nazistowskiemu i polskiemu reżimowi”, następnie premier Izraela Beniamin Netanjahu powtórzył znane kłamstwo, że „Polacy kolaborowali z Niemcami w mordowaniu Żydów”, by wreszcie sprawę podsumował izraelski szef dyplomacji, Israel Katz, powtarzając dawne słowa Icchaka Szamira o „antysemityzmie wyssanym przez Polaków z mlekiem matki”.
      Reakcja polskiego rządu na ów ostatni wybryk była mocna i natychmiastowa, co przede wszystkim spowodowało lawinę oświadczeń, również ze strony Diaspory, niemal jednogłośnie wyrażających oburzenie na tę bezczelność, ja jednak zwróciłem szczególną uwagę na dwa z nich, moim zdaniem równie znamienne, choć pochodzących z dwóch różnych stron.
      Najpierw odezwał się przewodniczący Amerykańskiego Kongresu Żydów, Ronald Lauder, a jego słowa, z typowym dla siebie bezmyślnym entuzjazmem, zacytowały Wiadomości TVP. Posłuchajmy tego ciekawego człowieka, jak on rzekomo broni polskiego honoru:
      „Jako ktoś, kto od ponad trzydziestu lat jest bardzo zaangażowany w propagowanie polsko-żydowskiego porozumienia, mogę tylko potępić pogorszenie stosunków izraelsko-polskich. To bardzo niefortunne zarówno dla Żydów jak i dla Polaków, że nadal krążą niekorzystne i obraźliwe stereotypy, które spowodowały tyle bólu i cierpienia po obu stronach. Taki język nie powinien mieć miejsca w cywilizowanym dyskursie. Jakie to smutne, że wyniki dekad współpracy i okazywania dobrej woli są teraz zagrożone. Podejmijmy wszyscy wysiłek, aby pokonać ten kryzys, który był zwycięstwem sił nietolerancji i umysłowej ciasnoty, a także straszną plamą na społeczeństwach obu narodów”.
      Proszę spojrzeć: Lauder potępia „pogorszenie stosunków izraelsko-polskich”, „niekorzystne stereoptypy po obu stronach”, oraz „straszną plamę na społeczeństwach obu narodów”, a publiczna telewizja pieje z zachwytu nad jego wrażliwością, zamiast zapytać, czy Lauder byłby nastawiony równie pojednawczo, gdyby to polski minister zasugerował, że Żydzi sami sobie zgotowali swój paskudny los, krzyżując Chrystusa.
       Zamiast TVP, głos natomiast zabrał nasz były i niesławny Jerzy Buzek i w wywiadzie dla Onetu skrytykował premiera Morawieckiego za wycofanie się z udziału w konferencji w Jerozolimie, mówiąc, że on by tam z całą pewnością pojechał, bo „bezpośredni kontakt jest ważniejszy”, niż jakieś głupie dąsy.
      A ja sobie myślę, że jest tak niezwykłe podobieństwo w mentalności Laudera i Buzka, że zaczynam się zastanawiać nad tym, czy Buzkowi się coś w tej Brukseli porozkręcało, czy może on był zawsze taki, tylko się do dziś skutecznie ukrywa.

Jeszcze gdy chodzi o „Warszawską Gazetę”, pragnę poinformować, że w związku bankructwem „Ruchu” i faktem, że od dłuższego czasu jego właściciele Piotrowi Bachurskiemu nie płacą, ten zdecydował się zrezygnować z ich usług. Z tego tylko powodu, a nie w wyniku jakiegoś spisku ze strony Dobrej Zmiany – a takie plotki do mnie dochodzą – „Warszawskiej Gazety” już w punktach „Ruchu” nie kupimy. Polecam „Żabkę”.
   

czwartek, 9 lipca 2015

O honorowe obywatelstwo miasta Krakowa dla Ewy Kopacz i Beaty Szydło

Jak poinformował portal wpolityce.pl, miasto Kraków przyznało Jerzemu Buzkowi tytuł honorowego obywatela. Za przyznaniem obywatelstwa zagłosowali wszyscy radni z klubu Platformy Obywatelskiej i czegoś, co nosi nazwę „Przyjazny Kraków”, natomiast przeciwko był cały klub Prawa i Sprawiedliwości. Jak twierdzą pomysłodawcy projektu, Buzek otrzymał ów tytuł ze względu na jego oczywiste zasługi dla miasta, które, nawet jeśli przyjąć, że są faktyczne, tu akurat nie mają większego znaczenia, natomiast protest przeciwko wyróżnieniu akurat Buzka sformułowany został na różne sposoby. Radny klubu PiS Józef Pilch powiedział: „Macie jeszcze Krzycha, Rycha, Kopacz i Tuska. Bardzo ciekawi nas, kiedy będziecie zgłaszać kolejne kandydatury. To przechodzi ludzkie pojęcie”, jego partyjny kolega Krzysztof Durek z kolei zaproponował, by „zastanowić się nad polityką przyznawania honorowych obywatelstw”, natomiast przewodniczący klubu PiS w Radzie Miasta Krakowa Włodzimierz Pietrus powiedział, że PiS głosował przeciwko przyznaniu honorowego obywatelstwa Jerzemu Buzkowi, bo „Buzek to obecny europoseł PO i nadanie mu tej godności wpisuje się w kalendarz wyborczy”.
Tyle nasi, natomiast portal wpolityce.pl podaje tę informację w sposób zastanawiająco suchy, jak gdyby uznając, że ani sama informacja nie jest specjalnie ciekawa, ani też do niezwykle celnych i równie dowcipnych uwag lokalnych działaczy PiS-u na temat „Krzycha, Rycha, Kopacz i Tuska” nie ma powodu cokolwiek dodawać.
Tymczasem argumentów, by się w sprawę zanurzyć jest bardzo dużo, tyle że akurat redaktorzy portalu ani nie mają o nich bladego pojęcia, ani też nie są nimi w jakikolwiek sposób zainteresowani. Dlaczego? Bo nie. Owa gnuśność ich już nigdy nie opuści, a my i tak nic tu nie zmienimy.
Wspomnijmy więc na to, czego oni pamiętać nie chcieli. Oto 12 marca 2010 roku, niecały miesiąc przed tym jak został zamordowany, prezydent Lech Kaczyński wydał oświadczenie, w którym napisał: „Pragnę Państwu podziękować za ten jedyny w swoim rodzaju wyraz uznania. Jednak ze względu na zaistniałą wokół tego wydarzenia atmosferę napięcia i nieporozumień, czuję się w obowiązku prosić o zaniechanie tego projektu”. O co chodziło? Otóż część radnych miasta Krakowa postanowiła przyznać prezydentowi Kaczyńskiemu honorowe obywatelstwo, jednak wokół owej propozycji podniósł się taki harmider, że wszystko w jednej chwili trafił szlag, a Prezydent wydał wspomniane wyżej oświadczenie.
Na Facebooku ok. 4,5 tys. osób wzięło udział w wydarzeniu „Nie dla Lecha Kaczyńskiego w Krakowie!”, a przed odpowiednią sesją RM radni Platformy przedstawili właściwą petycję z podpisami. Radni Platformy Obywatelskiej uznali, że próba uhonorowania prezydenta Kaczyńskiego to „wstęp do kampanii wyborczej”. Zarzucali także PiS „kupczenie tytułami i upolitycznianie honorów”. Radny PO Grzegorz Stawowy argumentował, że „do tej pory żaden czynny, wysoko postawiony polityk nie otrzymał tytułu Honorowego Obywatela Krakowa”, natomiast już po wydanym przez Prezydenta oświadczeniu, radny Platformy Jerzy Woźniakiewicz, powiedział, że „Prezydent Kaczyński okazał się bardziej dojrzały od swoich radnych. Dzięki temu uniknęliśmy jeszcze większej awantury”.
Od tamtego czasu mija już szósty rok, jak prezydenta Lecha Kaczyńskiego już z nami nie ma, natomiast widać bardzo wyraźnie, że dziennikarze i politycy, po obu stronach barykady, są dokładnie tacy jak byli – źli, głupi, gnuśni i bezczelni. Tyle dobrego, że internauci osiągnęli dobrą formę i wiedzą, że jeśli mają się w coś angażować, to w sprawy naprawdę ważne i warte uwagi. No i my też wiemy to, że kogoś takiego jak Lech Kaczyński mieć długo nie będziemy.

Gdyby ktoś miał jeszcze ochotę nabyć pierwszy zbiór felietonów z tego bloga, zatytułowany „O siedmiokilogramowym liściu i inne historie” może to zrobić już tylko pod adresem toyah@toyah.pl. Polecam serdecznie i szczerze.

Wobec Zamętu

  Nasz e ciało składa się z około 30 bilionów komóre k, k tóre współżyją z 38 bilion ami bakterii . Każda komórka ma własne życie i swoje ...