W
miniony piątek, jak co tydzień ukazał się kolejny numer
„Warszawskiej Gazety”, a w nim mój kolejny, cotygodniowy
felieton, tym razem o Marsjanach, którzy zaatakowali Brukselę.
Polecam.
Początkowo
planowałem rozpocząć dzisiejszy felieton od słów „Nie
rozumiem...”, jednak niemal już w jednej chwili doszedłem do
wniosku, że tak naprawdę, to wszystko co się wokół nas dzieje
rozumiem naprawdę znakomicie. Powiem więcej, ja bym raczej nie
rozumiał sytuacji, gdzie wszystko nagle by zaczęło wyglądać
zupełnie inaczej, niż wygląda dziś. Gdyby świat, w którym
przyszło nam żyć ni stąd ni z owąd znormalniał, a każdy
przejaw obłędu byłby traktowany, jak obłęd właśnie, a nie
norma. Wówczas bym się zapewne zdziwił.
A
mimo to, jakimś zupełnie niezbadanym przypadkiem, trafiłem na coś
tak wstrząsającego, że, jak mówię, w pierwszej chwili
pomyślałem, że to się nie dzieje. W dodatku, również zdziwił
mnie fakt, że to coś przez niemal rok pozostawało w ukryciu z
autentycznie bezprecedensową bezczelnością.
A
przecież, nie oszukujmy się, tu nie mogło być inaczej. To musiało
się tak potoczyć. Najwyższy czas odsłonić owo szaleństwo.
Otóż
proszę sobie wyobrazić, że jeszcze 28 czerwca zeszłego roku, w
wystąpieniu przed Parlamentem Europejskim, przewodniczący Komisji
Europejskiej, niesławny Jean-Claude
Juncker,
powiedział co następuje:
„Przed
nami otwierają się nowe horyzonty, dotyczące nie tylko Europy, ale
również całej planety. Nie
możemy jednak nie zdawać sobie sprawy z tego,
że ci, którzy obserwują nas z daleka, mają powody do zmartwień.
Spotkałem się z przywódcami innych planet, słuchałem, co mają
do powiedzenia i musicie wiedzieć, że oni wszyscy są bardzo
zatroskani kierunkiem, w jakim zmierza Unia Europejska. Musimy więc
zrobić wszystko, by uspokoić zarówno Europę, jak i tych, którzy
patrzą na nas z kosmosu”.
Ktoś
powie, że ja żartuję i już za chwilę ujawnię pomysł, który
stoi za owym żartem. Otóż nie. Tu akurat żartów nie ma.
Jean-Claude
Juncker
w rzeczy samej w czerwcu zeszłego roku wygłosił przemówienie na
forum tego dziwnego parlamentu i powiedział słowo w słowo to co
powyżej zacytowałem. On naprawdę poinformował posłów, że
spotkał się właśnie z przywódcami innych planet i że oni są
bardzo zaniepokojeni tym, co się dzieje w Europie.
Wciąż
wielu z nas żyję, zdaniem niektórych absolutnie fatalną, pomyłką,
jaka przydarzyła się naszemu ministrowi Waszczykowskiemu, kiedy
zamiast San Cristobal, użył całkowicie fikcyjnej nazwy San
Escobar. Wiadomość o tej wpadce podana została przez niemal
wszystkie światowe agencje, Pojawiły się głosy, że w momencie,
gdy minister Waszczykowski użył nazwy San Escobar, świat zamarł
ze wstydu, a Polska trafiła do Księgi Guinessa, gdy chodzi o poziom
kompromitacji. Nie trzeba wspominać, że zdaniem niektórych –
informacja na temat owej gafy została nawet zamieszczona w
Wikipedii – omyłka ministra jest wystarczającym powodem by go na
zbitą twarz wyrzucić z rządu. I tego typu głosy nadchodzą z obu
stron politycznej sceny.
Na
temat wystąpienia przewodniczącego Junckera panuje pełna, moim
zdaniem starannie zorganizowana cisza. Gdzieniegdzie tylko pojawi się
podejrzenie, że on chleje. No ale, nie oszukujmy się, kto z nas nie
chleje?
Jak
zawsze zachęcam do zaglądania do księgarni pod adresem
www.coryllus.pl, gdzie można
kupować moje książki. Polecam serdecznie.