Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Stephen Hawking. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Stephen Hawking. Pokaż wszystkie posty

środa, 14 marca 2018

Jak się pocieszać na smutno

      Ponieważ wczoraj na Szkole Nawigatorów niemal przez cały dzień trwała awaria i swój tekst z tłumaczeniem tekstu o naszym wiecznym umieraniu mogłem tam zamieścić dopiero wieczorem, pomyślałem sobie, że nic nie zaszkodzi, jeśli on tam jeszcze dziś sobie powisi, a w międzyczasie tu, na naszym blogu, zrobimy sobie małą przerwę i ja tylko wrzucę pewien dość przewrotny obrazek, który nam posłuży jako swego rodzaju suplement do wczorajszych refleksji  i być może przy okazji zechce nam dać chwilę oddechu po tamtych smutkach. Tymczasem, okazało się, że oto zmarł Stephen Hawking, człowiek, który w pewnym momencie swojego życia uznał, że jego głowa jest w stanie pomieścić cały świat, a ja sobie pomyślałem, że on z całą pewnością musiał sobie kalkulować, że gdy chodzi akurat o niego, to on ma w sobie to coś, co sprawia, że każda śmierć, która się do niego zbliży, natychmiast ginie, jak przysłowiowa mucha. Proszę zatem rzucić okiem. Czyż to nie jest coś, co niektórzy niektórzy z nas mogą autentycznie uznać za podnoszące na duchu?

      

      
      Gdyby ktoś nie znał angielskiego, to już pędzę z wyjaśnieniem. Otóż ta śmierć mówi do swojej koleżanki: ‘I nawet nie pomyślisz, że tobie też się to w końcu przydarzy”.


Przypominam, że moje książki są do nabycia ostatnio i tu, pod adresem toyah@toyah.pl,  ale i też w księgarni pod adresem www.basnjakniedzwiedz.pl. Zapraszam gorąco i szczerze.

       

Wobec Zamętu

  Nasz e ciało składa się z około 30 bilionów komóre k, k tóre współżyją z 38 bilion ami bakterii . Każda komórka ma własne życie i swoje ...