Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Konstanty Gebert. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Konstanty Gebert. Pokaż wszystkie posty

sobota, 10 marca 2018

Dlaczego warto czytać Korczaka

     Jak już się zdążyłem pochwalić, wybraliśmy się z moją żoną do Przemyśla, i, co należy tu mocno podkreślić, tego typu okazja stanowi dla nas praktycznie jedyną szansę, żeby sobie normalnie porozmawiać. Czemu tak? Powód jest bardzo prosty. Rzecz w tym, że ona na co dzień jest tak zarobiona i przez to tak skupiona na swoich sprawach, że ja nawet nie probuję się do niej odzywać, bo wiem, że i tak mnie nie usłyszy. Miała ona wprawdzie w tym roku parę okazji, by się urwać z tego kieratu, ostatnio nawet aż do włoskiej Cerignoli, no ale ponieważ ja w tym czasie musiałem mieć oko na dom, z tego punktu widzenia te chwile były kompletnie bez znaczenia. Taki los.
      No ale zacznijmy może od końca. Otóż jest tak, że wsród całej kompanii moich byłych uczniów jest kilku, których nazwiska są dziś powszechnie znane, a wśród tych, jestem wciąż mocno zaprzyjaźniony z liderem blackmetalowego zespołu o nazwie Furia, który ostatnio zadaje szyku podczas przedstawienia „Wesela” w Teatrze Starym w Krakowie w reżyserii niejakiego Klaty. I oto wczoraj właśnie otrzymałem od mojego ucznia informację, że jakimś cudem udało mu się dla nas załatwić dwa bilety na jedno z tych przedstawień, a ja oczywiście natychmiast o tym ponformowałem swoją żonę. Ona się naturalnie ucieszyła, a przy okazji powiedziała mi coś takiego: „Wesele? Wyspiańskiego? Fajnie. Ja to czytałam jakieś 40 razy i znam to na pamięć”.
       Gdy chodzi o mnie, ja w kwestii, czy to fajnie, że to jest akurat „Wesele”, czy nie, nie mam za wiele do powiedzenia, bo „Wesela”, z tego co pamiętam, nie przeczytałem ani razu. Natomiast, owszem,  tego, że moja żona czytała to wielokrotnie, jestem w stu procentach pewien. Ona bowiem jest taką właśnie osobą, że, gdy chodzi akurat o czytelnictwo, przeczytała wszystko, w tym nawet „Nad Niemnem” Orzeszkowej. I nie mówię tylko, a nawet nie przede wszystkim, o tak zwanych lekturach obowiązkowych, ale o rzeczach, których nie czyta praktycznie nikt. A ona, jak najbardziej. Co w związku z tym? Otóż to mianowicie, że, ponieważ ona czyta świadomie i ze zrozumieniem, wie znacznie więcej, niż naprawdę wielu z nas.
      I teraz, skoro już to co najważniejsze zostało powiedziane, proszę mi pozwolić, że przejdę do sedna i jednocześnie zakończę te dzisiejszą refleksję. Jak wiemy, wczoraj rozmawialiśmy tu trochę o Konstantym Gebercie, jego ojcu i smrodzie, jaki się ciągnie za tą rodziną i jej historią. Ponieważ, jak mówię, moja żona ma wreszcie dla mnie czas, wiedząc, że mnie usłyszy, opowiedziałem jej o tym, jak to się ostatnio zachował ten ciekawy człowiek, przy okazji oczywiście wspomniałem i tym, kim był stary Gebert… i co się okazało? O jednym i drugim ona nawet nie wiedziała. Tyle tylko, że nie dość że nie wiedziała, nie dość że nie uznała tego za problem, to wręcz przeciwnie, bardzo się zdziwiła, że my się w ogóle zajmujemy czymś tak jałowym, jak rozważanie tego typu postaw. Nie zdążyłem nawet skończyć swojej opowieści, kiedy ona powiedziała: „I co was tak to dziwi? Poczytajcie sobie choćby pamiętniki Korczaka, to dowiecie się wszystkiego. Dla was to w ogóle nie powinien być temat”.
      A ja sobie myślę, że w gruncie rzeczy, ja to wszystko zawsze wiedziałem, no ale myślę sobie dziś o tym Korczaku i tych jego pamiętnikach. Może jednak faktycznie nie byłoby źle coś w końcu przeczytać?


Zapraszam niezmiennie do ksiegarni pod adresem www.basnjakniedzwiedz.pl, gdzie można kupować nasze książki. Bardzo polecam.

piątek, 9 marca 2018

Konstanty Gebert, czyli o tym jak podłość zalewa mózg

Dziś przeżywamy pierwszy pełny dzień naszego weekendu w Przemyślu, a więc niewykluczone, że jutro spróbuję coś na ten temat napisać, tymczasem jednak proponuję bardzo poważny felieton na bardzo poważny temat, który również dziś ukazuje się w najnowszym wydaniu „Warszawskiej Gazety”. Bardzo proszę.

       Wydawałoby się, że od czasu do czasu w publicznej przestrzeni pojawiają sie osoby, zachowania, czy wypowiedzi, które zasługuja wyłącznie na splunięcie i ktokolwiek czuje do siebie choćby minimalny szacunek, widząc to co widzą oczy, czy słysząc to co słyszą uszy zareaguje wyłącznie w ten sposób, a o tym by poświęcać tego typu zdarzeniom jakąkolwiek uwagę, mowy być nie może. Tak się też jednak niekiedy dzieje, że bezczelność tych osób jest tak zjawiskowa, że bez komentarza obyć się nie może. A zatem, jeśli już za chwilę niektórzy z Czytelników z pogardą uznają, że ich ulubiony felietonista postanowił zupełnie bez sensu zaniżyć poziom, przyjmę te ocenę z pokorą, jednak przy tym będę się upierał, że na jakieś zrozumienie jednak zasłużyłem.
      Oto, jak wiemy, skutkiem niezwykle perfidnej, zorganizowanej przez bardzo wpływowe środowiska żydowskie, a zakrojonej na międzynarodową skalę akcji defamacyjnej przeciwko polskiemu państwu oraz narodowi, temat rzekomej odpowiedzialności Polaków za zagładę narodu żydowskiego podczas II Wojny Światowej od wielu tygodni nie schodzi z tak zwanej agendy. Oczywiście, już wcześniej wielokrotnie to tu to tam Polska była oskarżana o przeróżne podłości, czy to podczas okupacji, czy też już później, pod komunistyczną władzą, jednak były to zawsze incydenty, które nie miały wpływu na ogólną atmosferę wokół naszego kraju. Dziś, jak się zdaje, ów atak ma charakter jak najbardziej frontalny, a co ciekawe, również po raz pierwszy, udział w nim bierze część polskich polityków, dziennikarzy, a nawet przedstawicieli tak zwanego świata kultury. Oni wszyscy, jakby na zawołanie, stają na środku sceny i ogłaszają swój wstyd z tej racji, że są Polakami. Czasem owe głosy robia wrażenie autentycznego obłędu.
     Oto własnie udział w tej przedziwnej debacie zabrał Konstanty Gebert i nie byłby dziwny ani sam fakt tego występu, ani nawet jego przesłanie, gdyby nie fakt, że mówimy o wypowiedzi czołowego dziennikarza „Gazety Wyborczej”, nagłośnionej w dodatku przez oficjalnie ukazujący się tygodnik „Newsweek”. Oto ów Gebert w wypowiedzi dla wspomnianego tygodnika stwierdził co następuje:
     „Powodem, dla którego boimy się ruszyć tego tematu, jest to, że boimy się, że w końcu wyjdzie, co dziadek robił podczas wojny”.
     Gdyby ktoś nie wiedział, jaki temat Gebert ma na myśli, wyjaśniam: chodzi o polską odpowiedzialność za Holokaust. Przy okazji wyjaśniam coś jeszcze. Otóż, gdy chodzi nawet nie o dziadków, ale o rodziców, Konstanty Gebert to syn Bolesława Geberta, współzałożyciela Komunistycznej Partii Stanów Zjednoczonych , oraz agenta sowieckiego NKWD. I ten oto człowiek, w wywiadzie dla jednego z ważnych polskich tygodników ogłasza, że Polacy nie chcą poruszać tematu współpracy z niemieckim okupantem w obawie o dobre imię swoich dziadków?
     Przepraszam bardzo, ale ten rodzaj bezczelności może świadczyć o tym tylko, że oni albo się już niczego nie boją, albo zwariowali. Mam nadzieję, że prawdą jest to drugie.


Nasze ksiażki jak zawsze są do kupienia w księgarni na stronie www.basnjakniedzwiedz.pl. Bardzo polecam. Zamówienia na moje książki składane pod adresem toyah@toyah.pl będę realizował dopiero w poniedziałek. 

Wobec Zamętu

  Nasz e ciało składa się z około 30 bilionów komóre k, k tóre współżyją z 38 bilion ami bakterii . Każda komórka ma własne życie i swoje ...