Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Forbes. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Forbes. Pokaż wszystkie posty

piątek, 19 maja 2017

Viva Hate - reaktywacja

Jeszcze w dawnych, ciemnych czasach, gdy kolejne sukcesy „polityki miłości i dobrych wibracji” wskazywały na to, że już nigdy się nie wygrzebiemy spod owego terroru, prezydent Lech Kaczyński zapowiedział wizytę w Bielsku Białej, na co natychmiast zareagowała „Gazeta Wyborcza” artykułem, w którym Prezydenta najpierw wyszydziła, a następnie oddała głos internautom, którzy już zajęli się całą resztą. Pisałem o tym, co się wówczas stało, tu na blogu, przytaczając treść tamtych komentarzy, które stanowiły przykład hejtu, jakiego ani wcześniej, ani później świat nie widział. Od tamtego czasu, a więc, o ile dobrze pamiętam, od roku 2009, zmieniło się wiele. Przede wszystkim ci wszyscy, którzy wówczas Lecha Kaczyńskiego traktowali jak największe zło, zasługujące na gwałtowną śmierć w okrutnych męczarniach, dopięli swego. Lech Kaczyński w istocie rzeczy niewiele miesięcy później zmarł gwałtownie i niewykluczone też, że w niewysłowionym bólu. Jednak nie owa zbrodnia jest tematem dzisiejszych refleksji. Dziś chodzą mi po głowie tamte komentarze, a przede wszystkim owa społeczna atmosfera, która znajdowała swoje ujście również w internetowych ekscesach. To wówczas bowiem bardzo popularna, jak najbardziej też wśród poważnych komentatorów, była opinia, że dopóki Platforma Obywatelska ma przewagę w Internecie, dopóki jej politycy mogą spać spokojnie.
I oto, jak już zauważyliśmy, tamte czasy odeszły niemal w niepamięć, i to co z całą pewnością rzuca się dziś w oczy to fakt, że tamci hejterzy albo się skutecznie postarzeli i dziś już wyłącznie zadają fasonu na marszach KOD-u, albo się zwyczajnie przebranżowili i dokładnie z tym samym zacięciem co wtedy korzystają z dobrodziejstw Internetu, tyle że dziś już przedstawiając się, jako ludzie dojrzali i poważni, świadomi tego, jakie oczekiwania ma w stosunku do nich Ojczyzna. Popatrzmy może, jak owo zaangażowanie wygląda dziś.
Oto, co ciekawe zresztą, nie w jakiejś głupiej „Gazecie Wyborczej”, ale w prestiżowym, wydawanym przez niemieckiego Springera, magazynie „Forbes”, ukazała się rozmowa z byłym już prezydentem Bronisławem Komorowskim w którym ów wybitny mąż stanu podzielił się opinią, że „Polska powinna zacząć przygotowywać się do wejścia do strefy euro”, co sprawiło, że portal forbes.pl został w jednej chwili zalany paroma tysiącami komentarzy, z których niemal wszystkie miały za punkt honoru Komorowskiego bez litości wyszydzić. Pozwolę sobie dziś powtórzyć tamten zabieg sprzed lat i pokazać, jak się dziś ma głos ludu:

„Komorowski - od dnia ogłoszonego przez siebie referendum - powinien milczeć i nie pokazywać się publicznie”.
„Na Mazury macać kury!!”
„I to powiedział człowiek, który pomylił dług publiczny z deficytem budżetowym”.
„Przyjmiemy euro to będziemy bogaci i może uchodźcy zechcą u nas zamieszkać...”
„Odezwałsię polityk i fachowiec światowej klasy ale jaki portal tacy ‘fachowcy’”.
„Pan Komorowski zna się tylko na chodzeniu po krzesłach i waleniu dechą. Ten Pan nie był w stanie zdać matury, a zabiera głos na tematy, których jego umysł nie ogarnia”.
„No to ‘ekspert’ od euro się wypowiedział”.
„Od kiedy ten śmieszny pan zna się na finansach ? Na czym on się w ogólne zna? Pan pierdołka spadł ze stołka i nadal nie może dojść do siebie”.
„W snach chyba, Bulu!!!!”
„Panu, panie Komorowski już dziękujemy”.
„No i błysnął geniusz”.
„A mikser już oddał?”
„Bronek Komuchowski ty się ucz ortografii a nie ekonomii”.
„Ten prostak, jak zwykle w bulu i nadziei, wypowiada się w sprawach, o których nie ma zielonego pojęcia”.
„Wypowiedź na poziomie dziecka z podstawówki, wstyd że to mówi były prezydent”.
„Tak, to jest pilne, trzeba wejść w strefę euro i zakupić mnóstwo krzeseł i żyrandoli, to nam się przyda jak zostanę znowu szogunem Polski”.
„Komorowskiemu się wydaje że jest mądry, a to nieprawda bo jest głupi”.
„Ciekawe czy odnalazł ‘bydło na pastwisku'? czy znalazł ekspres do kawy? 'Kto w małych rzeczach jest uczciwy to i w dużych będzie uczciwy’".
„Cholerny pajac. Szykuj się, ale na polowanie”.
„Ej ty Bulu! Przecież to twój ryży farmazon za twojej kadencji podawał termin dla ‘juro’. Wtedy nic nie robiłeś a teraz się mądrzysz”.
„Gada jakby się na tym znał”.


I tak to się toczy przez, jak mówię ponad dwa tysiące kolejnych komentarzy, a z tego co udało mi się zaobserwować, wszystkie w dokładnie w tym samym tonie. Może raz na parędziesiąt pojawi się ktoś, kto złoży Komorowskiemu życzenia wszystkiego dobrego i zapewni o swoim poparciu dla idei zjednoczonej Europy, ale to wszystko. A zatem, musimy przyznać, że poza zmianą władzy i zmianą społecznych wektorów, jaką owa zmiana przyniosła, nie zmieniło się wiele. Internetowa społeczność jest aktywna jak zawsze, poziom emocji podobny, jedyna może różnica to ta, że podczas gdy tamte komentarze były przeważnie znacznie bardziej wulgarne, no i głównie krążyły wokół wyrażanego na różne sposoby życzenia śmierci, język dzisiejszych jest znacznie łagodniejszy, no i przede wszystkim biednemu Bronkowi nikt już nawet nie życzy złamania nogi. Takie tam kabarety na poziomie audycji „W tyle wizji”.
No i refleksja końcowa. Przy tego typu nastrojach, a nie ma żadnych wątpliwości, że czym dalej od Internetu, tym szanse towarzystwa, które stara się reprezentować były prezydent wyłącznie maleją, na zmianę sił nie ma najmniejszych szans. Co najmniej przez jedno pokolenie. I to jest wiadomość taka sobie. Tyle dobrego, że wreszcie się może spełni prognoza wyrażona przed laty przez prof. Pawła Śpiewaka:
„Jeśli PiS wygra jesienne wybory, to ma wszystko: parlament, rząd, prezydenta, swój Trybunał Konstytucyjny, rzecznika praw obywatelskich, wkrótce IPN. Ma telewizje, radia, swoje media. Będą mieli pod kontrolą wszystko, łącznie ze sportem. Ja się tego nie boję, bo nie bardzo wierzę w despotyczne skłonności PiS-u. Pocieszam się, że to byłby raczej miękki reżim. Dziennikarze będą się bali mocniej zaatakować PiS, niezależni eksperci nie będą się tak wyrywać do krytykowania rządu, sędziowie będą brali pod uwagę to co powie prezydent Duda. Wszyscy będą wiedzieć, że z nimi trzeba się liczyć. Ale będzie to wszystko jakieś miękkie, da się to przeżyć…”. Że on to mówił o władzy Platformy? A cóż to zmienia, poza tym, że tamtego jednak, jak się okazało, ostatecznie przeżyć się nie dało, a to najwyraźniej po wszystkich spływa jak po – nomen omen – kaczce?

Zachęcam wszystkich do zaglądania do naszej księgarni, czynnej 24 godziny na dobę pod adresem basnjakniedzwiedz.pl, i do kupowania moich książek.

środa, 1 czerwca 2016

Poczytaj mi mamo, czyli i ty zostaniesz zabójcą

Od dziś, zgodnie z wczorajszą obietnicą, dajemy sobie chwilę oddechu w listach od prof. Zyty Gilowskiej, a ja proponuję, byśmy zajrzeli do ostatniego wydania „Warszawskiej Gazety”, gdzie mamy mój kolejny, cotygodniowy felieton. Zachęcam gorąco.


Nie wiem, czy czytelnicy „Warszawskiej Gazety” znają nazwisko Broniatowski, ale jeśli nie, to nie najlepiej. I wcale nie chodzi o to, że ów Broniatowski to redaktor naczelny polskiego wydania wpływowego magazynu „Forbes” i że, moim zdaniem, każdy z nas powinien wiedzieć, kto akurat jest redaktorem naczelnym „Forbesa” w Polsce, ale o to, że nazwisko Broniatowski to coś, co ciągnie za sobą tradycję nie byle jaką. Akurat, jeśli zajrzymy do Wikipedii, a więc pod adres narzucający się niemal natychmiast, nie znajdziemy nic. To dopiero z innych miejsc, dowiemy się i o tym „Forbesie”, o Radach Nadzorczych TVN-u i Onetu, o dyrektorowaniu polskiej odnodze Reutersa, o pełnieniu funkcji wiceszefa rosyjskiej agencji Interfax, ale też i o tym, jak to ów Broniatowski swego czasu wysyłał regularnie w świat z kijowskiego Majdanu relacje, jako szef niezależnej telewizji Espresso.
A zatem, o co chodzi z tym Broniatowskim? Otóż parę dni temu zobaczyłem go w telewizji TVN w roli eksperta komentującego bieżącą sytuację w Polsce i chciałbym się jednak w jakiś sposób odnieść do sprawy. A tam, co prawda, jak już wspomniałem samego Broniatowskiego nie ma, ale owszem, są jego mama i tata. Popatrzmy, co tam słychać.
Mieczysław Broniatowski – pochodzenia żydowskiego. W 1935 skazany na półtora roku więzienia za działalność komunistyczną. Udział w wojnie domowej w Hiszpanii, w 1943 r. wstąpił do 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki, gdzie został szefem Wydziału Personalnego Zarządu Polityczno-Wychowawczego. 1 sierpnia 1944 przekazany do dyspozycji szefa Resortu Bezpieczeństwa Publicznego Stanisława Radkiewicza. Po 1945 kierownik Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Warszawie, gdzie organizował struktury powiatowe UB m. in. w Płocku i wojewódzkie w Rzeszowie. Stopień majora w Ludowym Wojsku Polskim. Dyrektor Centralnej Szkoły Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego w Łodzi, dyrektor Biura Społeczno-Administracyjnego URM, dyrektor Departamentu Społeczno-Administracyjnego MSW. Uchwałą Prezydium KRN z 17 września 1946 odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi.
Henryka Broniatowska – Podczas II wojny światowej w Związku Radzieckim, od 1943 w Ludowym Wojsku Polskim jako oficer polityczno-wychowawczy. W latach 1946-1947 Dyrektor Domu Propagandy PPR w Łodzi, a następnie pracownik Wydziału Propagandy KC PZPR. W ramach tej ostatniej funkcji nadzorowała powstanie Klubu Krzywego Koła, a w maju 1956 weszła w skład jego zarządu. Od 1958 do 1968 pracowała jako zastępca redaktora naczelnego wydawnictwa "Iskry". Była także pracownikiem wydawnictw "Nasza Księgarnia" i Krajowej Agencji Wydawniczej. Pomysłodawca serii "Poczytaj mi mamo", "Od Książeczki do Biblioteczki", "Reportaż ze Znaczkiem Pocztowym", "Szczęśliwa Siódemka". Tłumaczyła literaturę rosyjskojęzyczną, w 1955 odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi.
A zatem mamy tę rodzinę, Mieczysława, Henrykę i ich syna Michała, dziś członka Rady Nadzorczej telewizji TVN, no i naczelnego „Forbesa”. I wszystko byłoby jasne i niewymagające zbędnych słów, gdyby nie ta seria „Poczytaj mi mamo”. To ona to wymyśliła, a ja się na tym wychowałem. Jest o czym myśleć.

Przypominam, że moje książki są do kupienia w księgarni pod adresem www.coryllus.pl. Zapraszam 24 godziny na dobę.

Wobec Zamętu

  Nasz e ciało składa się z około 30 bilionów komóre k, k tóre współżyją z 38 bilion ami bakterii . Każda komórka ma własne życie i swoje ...