poniedziałek, 3 września 2012

Kaczyński

Myślę, że wśród osób odwiedzających ten blog, a już z całą pewnością wśród tej ich części, która uważa się za jego przyjaciół, nie ma wielu takich, którzy kwestionowaliby fakt, że kiedy Jarosław Kaczyński mówi, każde niemal wypowiedziane przez niego zdanie ma cel, treść i moc. Pod tym względem, jest Jarosław Kaczyński na przykład przeciwieństwem nie tylko Donalda Tuska, czy Bronisława Komorowskiego, ale większości znanych nam światowych przywódców, którzy mówią nie po to, by przekazać jakąś myśl, ale by się albo pokazać z dobrej strony, albo zwyczajnie – kogo trzeba oszukać.
Jarosław Kaczyński ma to do siebie – i jestem pewien, że każdy w miarę przytomny i nieuprzedzony obserwator to świetnie wie – że gdyby któregoś dnia miał wziąć udział w jakimś konkursie na rzecz tworzenia wizerunku politycznego, przegrałby zanim on by się w ogóle rozpoczął. Oczywiście, jemu się zdarza, i to zdarza stosunkowo często powtarzać wciąż te same prawdy, i często robi to w bardzo charakterystyczny sposób, przy wykorzystaniu tej samej niemal retoryki, jednak, jak mówię, tam zawsze jest treść, cel i moc.
Żeby być sprawiedliwym, muszę przyznać, że raz – jednak tylko raz – zdarzyło mi się trafić na wypowiedź Jarosława Kaczyńskiego, w której nie powiedział on nic interesującego. Wypowiedź tak pustą i niepotrzebną, że gdyby jej nie było, nie stałoby się nic. Nie umiem dziś nawet sobie przypomnieć, czy to był kolejny wywiad dla ”Gazety Polskiej”, czy może dla jakiegoś „Newsweeka”, ale kiedy ją czytałem, miałem wrażenie, że on zwyczajnie nie miał ochoty z nikim rozmawiać, o niczym nikomu opowiadać, być może nawet nie chciało mu się otwierać ust, tyle że okoliczności były takie, że nie miał wyjścia. I trzeba było wystąpić. A przez to, że on zwyczajnie nie potrafi błaznować i dla przykrycia tej pustki, opowiadać tanie anegdoty – mieliśmy do czynienia z kompletną porażką. Jeśli tu jednak o tym wspominam, to przede wszystkim może po to, by pokazać, że ja dobrze wiem, jak to jest ze słowami. Kiedy one są komukolwiek do czegokolwiek potrzebne, a kiedy już nie.
A jednak, mimo tych oczywistych zupełnie faktów, przez wszystkie te lata, kiedy Jarosław Kaczyński działa publicznie, niemal każde jego wystąpienie, czy to w formie wywiadu prasowego, czy wystapienia politycznego, przez pewną część środowiska komentatorskiego oceniane jest jako kolejny bełkot broniącego się przed niebytem skompromitowanego polityka. Właśnie bełkot. W wielu komentarzach widzę przede wszystkim ów powtarzający się zarzut, ze Kaczyński mówi bełkotliwie, niezdarną polszczyzną. Oczywiście, są też pretensje merytoryczne, jednak one są bardzo różne. To co je wszystkie łączy to właśnie to szyderstwo – że Kaczyński mówić nie umie. Że tak jak jest on nieudanym politykiem, tak samo też jest nieudanym mówcą. A ja pamiętam jak niemal wszyscy z nas zachwycali się tym że kiedy mówi Bronisław Geremek, jego słowa można by było przepisać w dosłownym kształcie, a następnie opublikować jako tekst napisany. Dziś mamy przed sobą Jarosława Kaczyńskiego, a więc kogoś z dokładnie tym samym rodzajem talentu, tyle że bez tamtego kłamstwa – a ja czytam jakichś publicystów, którzy w życiu nie potrafili skonstruować jednego poprawnego zdania, choćby i na papierze, jak rechoczą, że oto Kaczka się znów zapluwa.
Dzisiejszy dzień, a przecież wszystko i tak już się zaczęło wczoraj, mija nam pod znakiem debaty na temat wczorajszego wystąpienia Jarosława Kaczyńskiego. Wystapienia, jak można się było spodziewać, o dokładnie tej co zawsze merytorycznej intensywności i formalnej perfekcji. I, jak oczywiście można się było spodziewać, wobec znanych nam wszystkich okoliczności czasu i miejsca, opinia publiczna na owo wystąpienie zareagowała w taki jak zawsze, dwojaki, sposób. A więc, z jednej strony, wszyscy ci, co traktują Jarosława Kaczyńskiego jako patrona swoich marzeń i nadziei okrzyknęli je przełomem i początkiem nowej drogi, z drugiej natomiast, ci co go nienawidzą i życzą mu nagłej i najlepiej bolesnej śmierci, ogłosili, że oto właśnie Jarosław Kaczyński udowodnił, że jest skończony. Myślę że na wszystkich, którzy mieli okazję to coś oglądać, musiało zrobić wrażenie wczorajsze specjalne wydanie „Loży prasowej” nadanej zaraz po wieczornej powtórce owego wystąpienia, gdzie po kolei głos zabierali Daniel Passsent, Dominika Wielowieyska, Jan Wróbel, Tomasz Wróblewski, a na końcu redaktorka Łaszcz, wszyscy po to, by wyrazić dla Kaczyńskiego uznanie za to, że wprawdzie gadał jak gadał, a więc głupio i śmiesznie, ale przynajmniej nic nie wspominał o brzozie. Daniel Passsent, Dominika Wielowieyska, Jan Wróbel, Tomasz Wróblewski i na końcu to tefauenowskie nieszczęście, a więc ludzie, którzy, gdyby ich jakimś cudem spotkał zaszczyt osobistej debaty z Jarosławem Kaczyńskim, zostaliby emocjonalnie i intelektualnie zmieceni, w najlepsze sobie z Kaczyńskiego dworowali. Bo to jest akurat wszystko, co oni akurat wiedzą, ale też i wszystko to, co im wolno.
Jaka więc, ktoś się zapyta, płynie z tego nauka dla nas? Może my właśnie powinniśmy się cieszyć, że Jaroslaw Kaczyński jest w tak świetnej formie i tak im wszystkim zalazł za skórę? Że oto wreszcie idą dobre dni, a drogę do nich wskazuje właśnie on? Otóż przykro mi to mówić, ale nic z tego. Jaroslaw Kaczyński zrobił dokładnie to co robi od zawsze. Ni mniej, ni niestety więcej. Przyszedł, stanął z dumnie podniesioną głową, i ani nie kłamiąc ani nie tracąc czasu na tanie głupstwa, powiedział to co miał powiedzieć. I dowiódł – po raz kolejny właśnie – że jest jedynym przywódcą. Jedynym. Przywódcą, którego kiedy już zabraknie, będziemy mogli się ostatecznie zwinąć. Przywódcą, z którym, gdyby nie wspomniane wcześniej smutne okoliczności czasu i miejsca, moglibyśmy sobie urządzić całkiem przyjemną dyktaturę.
Niestety, wspomniane okoliczności są takie a nie inne, i jeśli już komuś bardzo zależy, by zacząć podskakiwać z radości, bo idzie ta jesień, a z nią wszystko to co sobie po niej obiecujemy, to niech sobie skacze. Jednak, proszę, niech przy tym nie zapomina o tym wszystkim, co nas oblepia z każdej niemal strony. I to nie oblepia dlatego, że tak się jakoś złożyło, ale dlatego, że komuś bardzo na tym zależy i to coś nam bardzo przemyślnie urządził. I to coś jest tak straszne i tak potężne, że sam Jarosław Kaczyński – nawet on – nie da temu rady. I, daję słowo, że wcale niekoniecznie mam tu na myśli telewizję TVN24 z tą piątką cymbałów reagujących na gwizdek. Nie tylko ich.

Wszystko się dzieje bardzo powoli. Mam nadzieję, że coś się stanie, jednak, jak mówię, wszystko się dzieje strasznie powoli. Póki co, proszę mnie wspierać. Tak, tak i tak. A ja obiecuję, że będę się dalej starał. Dziękuję.

8 komentarzy:

  1. @Toyah
    Co będzie to będzie tymczasem sądzę, że warto aby ci którzy nie mieli okazji zapoznali się z całością wczorajszego wystąpienia Jarosława Kaczyńskiego.
    Jakoś tak się złożyło, że wcale nie było to takie łatwe.

    Ale od czego jest ta mała telewizja, którą ogląda wg. powszechnie znanych autorytetów około 5 tysięcy widzów:
    http://www.youtube.com/watch?v=z7w0s8q5z_Q

    OdpowiedzUsuń
  2. Już od dawna nie chodzi w ogóle o to, czy Kaczyński ma 45% poparcia, czy może 55%. Czy PiS jak donoszą kłamliwe media i sondaże nigdy nie dogoni PO, czy może posiada tę przewagę od początku, ale wybory są zręcznie fałszowane. Chodzi natomiast o to, jakim cudem taki polityk jak Kaczyński nie ma poparcia przynajmniej 80%? Czy wszystko da się zrzucić na propagandę? Gdy jeszcze ludzie rozmawiali o polityce, zaczynałem czasem rozmowę od tego, że media kłamią. I to jeszcze jak! - odpowiadał rozmówca. Idąc za ciosem, mówiłem, jak to Tusk robi ludzi w konia raz za razem... Pełna zgoda - nic nie robi dla ludzi, tylko załatwia interesy różnym szemranym biznesmenom. I kiedy już myślałem - kurczę, ani chybi jakiś "pisowiec", tenże rozmówca mówił coś w rodzaju: "ale co ten Kaczyński znowu wyczynia!".

    Jest więc tak, że nasz naród okazał się wobec Systemu bezbronny. Może od początku nie mieliśmy żadnych szans, wszystko było perfekcyjnie rozpisane, a całe emocje wokół polityki były marnowaniem czasu i energii? Nie da się jednak przejść obojętnie obok powszechności zjawiska nienawiści i pogardy do Kaczyńskiego. Oferta, którą od lat przedstawia on Polsce i Polakom jest perfekcyjna. Kiedyś ludzie w Polsce (lub na jej zgliszczach) będą pytać siebie nawzajem, jak to możliwe, że została ona odrzucona, a każdy będzie twierdził, że to nie on, to inni byli tymi łatwowiernymi głupcami.

    Chcę podkreślić, że dziś widzę wokół siebie naprawdę wielu szczerych zwolenników Kaczyńskiego. Są to i zwykli pracownicy i właściciele małych firm, którzy mimo urzędowych przeciwności nieźle sobie radzą. Wszyscy oni są przekonani, że w Smoleńsku miał miejsce zamach, albo przynajmniej nie zamykają oczu na to, że całe śledztwo w tej sprawie było jakąś straszną złowrogą parodią tego, co w cywilizowanym świecie rozumie się pod pojęciem badania katastrof lotniczych. Są szczerze zatroskani wręcz o byt naszego kraju w rękach ludzi pokroju Tuska i Komorowskiego. A z drugiej strony widzę ten bolesny dla mnie stan tak wielu innych Polaków tkwiących wbrew wszelkiej logice w oparach propagandy. Widać przy tym jak na dłoni, jak ich umysły racjonalizują sobie te nierozumne poglądy, podsuwając pomysłowe indywidualne uzasadnienia, często tak kuriozalne, że właściwie zamykające możliwość wszelkiej dyskusji bez obrażenia się nawzajem. A bolesne jest to dla mnie z tego względu, że są to skądinąd kulturalni, ujmujący i serdeczni ludzie... Na tym kończę ten przydługi komentarz.

    OdpowiedzUsuń
  3. @fi.g
    A teraz się zastanów, ile osób zarówno z otoczenia Prezesa, jak i ze środowisk podobno go wspierających przejęłoby się tym Twoim komentarzem. Nie mówiąc już o mojej notce?

    OdpowiedzUsuń
  4. @Toyah
    Pytanie retoryczne. Nie da się już patrzeć na smutną minę wiecznie poirytowanego Błaszczaka. Nawet gdyby PiS wygrał wybory, to Błaszczak powiedziałby do dziennikarzy swoim mentorskim tonem coś w stylu: "Społeczeństwo przestało wierzyć w nieprawdziwe zapewnienia Tuska o zielonej wyspie i zaufało programowi Prawa i Sprawiedliwości", zamiast powiedzieć "Panie i panowie dziennikarze, czas waszych kłamstw skończył się - na nikogo już one nie działają." Zdumiewający jest brak ducha walki i buntu przeciw status quo w tych ludziach z PiS. Nic dziwnego, że większe emocje budzi w patriotycznej części Polaków obrona telewizji Trwam niż rachityczna walka polityczna PiS-u. Ale może w działaniach PiS jest jakaś metoda, ja czasami nic z tego nie rozumiem...

    OdpowiedzUsuń
  5. @fi.g
    Nie ma żadnej metody. Dla nich utrzymywanie status quo jest najlepszym rozwiązaniem.

    OdpowiedzUsuń
  6. Wypisy na rok szkolny:

    ...
    bądź jak kamień, stój, wytrzymaj!
    ...

    ...
    I choćbyś był jak kamień polny,
    Lawina bieg od tego zmienia,
    Po jakich toczy się kamieniach. ...


    Bonus:

    http://www.youtube.com/watch?v=aU-3t8Wav7U

    special-bonus dla Toyaha:

    http://www.youtube.com/watch?v=HeyX1H3HTVQ&feature=related

    Podziękowania dla Krystyny Prońko.


    OdpowiedzUsuń
  7. Ten komentarz został usunięty przez autora.

    OdpowiedzUsuń
  8. Będę z żoną w Katowicach w sobotę, będziecie z Coryllusem na targach?
    Wpadniemy pogadamy i coś zakupimy :)

    do zobaczenia

    OdpowiedzUsuń

Uwaga: tylko uczestnik tego bloga może przesyłać komentarze.